W końcu wziąłem się za kompilację kernela. Trochę czasu straciłem, bo kompilowałem aż trzy razy, ale rezultatem tego jest poradnik i kolejne doświadczenie. Jedak to nie było z nudów, w tym wypadku okoliczności mnie do tego zmusiły, a właściwe moduł nvidiafb.
***
Jak każdy Linuksowiec wie, względu ideologiczne nieraz należy odłożyć na bok, gdy chodzi o sprzęt, a właściwie sterowniki do niego. Chcąc grać w gry, które można nazwać grami XXI wieku, niestety jeszcze (niedługo się to zmieni) muszę używać zamkniętych sterowników od NVIDI. I właśnie w nowej wersji kernela debianowego domyślnie jest wkompilowany moduł nvidiafb (otwarty sterownik), który uniemożliwia zainstalowanie zamkniętego sterownika.
***
To była taka mała dygresja, ale wracając do tematu, musiałem przekompilować cały kernel. A jak już cały kernel, to wolałem sobie ściągnąć najnowszego, poradnik będzie pokazywał jak skompilować kernela 2.6.34 (kompilacja innych kerneli wygląda podobnie, jedynie zmieniamy numerki).
Człowiek robi męczące rzeczy z dwóch powodów. Pierwszy powód to czysta ciekawość, a drugi powód to konieczność. Otóż mój kolega posiada Windowsa i chce testować mój program do nauki słówek Konkord, też lubi tak jak uczyć się języków obcych. Niestety nigdy nic nie kompilowałem na Windowsie, musiałem opierać się na skromnych informacjach z Internetu, a najlepsze jest to, że nie było nic po polsku.
MinGW kontra Cygwin
Przechodząc do sedna sprawy, na moim Debianie kompiluję swój program gcc, gdy kiedyś na Windowsie pracowałem, programy kompilowałem MinGW dołączonym do środowiska developerskiego DevC++ (lecz wtedy nie wiedziałem, że używam jakiegoś MinGW). Lecz teraz wiedziałem, że chcą budować aplikację linuksową na Windowsa, mam dwie możliwości, albo zainstalować Cygwina - implementację standardu POSIX dla systemów z rodziny Windows, albo użyć kompilatora MinGW - gcc przeportowanego na systemy z rodziny Windows.
Cygwin zapewniał by mi to, że nie musiałbym zmieniać kodu programu, ani przekompilowywać zewnętrznych bibliotek, których w nim używam, lecz zmusiłbym również tym użytkowników do instalacji Cygwina, a oni raczej nie chcieli by instalować takiego kombajna dla jednego kilkudziesięcokilobajtowego (bez wkompilowanych bibliotek) programu.
MinGW tworzy mi program z rozszerzeniem .exe, który będzie działał na każdym Windowsie i będzie samowystarczalny. Jednak w tym wypadku będę musiał przekompilować biblioteki i je dołączyć do program i czasem zmienić kod programu.
Zdecydowałem się na drugie rozwiązanie, dużo czasu poświęciłem na wstępne przygotowywania, czyli na to, żeby zainstalować i skompilować to, co będzie mi potrzebne do skompilowania programu. Nie żebym aż tak długo się zastanawiał, lecz te pakiety trochę ważą.
