Napisałem skrypt w Bashu, który zmusi wszystkich zalogowanych użytkowników do wylogowania się. Musiałem napisać, ponieważ mój skrypt do robienia automatycznych kopi zapasowych, o którym pisałem w Anacron + Tar = automat do robienia kopii zapasowych, wykłada się, gdy użytkownik robi coś w archiwizowanych katalogach. Użytkownik pewnie by się wylogował... gdyby pamiętał, że akurat tego dnia jest robiona kopia zapasowa.
...
Co może być takiego trudnego we włączeniu kompresji GZIP na stronie? Prawdopodobnie nic, jeśli ma się dostęp do pliku php.ini lub dyrektywy "php_value" w pliku .htaccess działają. Jednak na serwerze wirtualnym (w większości przypadków) takiej wygody nie mamy. A i żeby nie było nie chodzi mi tu o kompresje plików z końcówką .php, bo to się włącza kilkoma linijkami. Rzecz rozbija się o kompresję plików .css, .js, czyli plików nieprzetwarzanych przez interpreter php.
...
Ostatnio przez problem referencji w foreach i burzę mój blog był nieużywalny przez prawie pół dnia. Kod mojego CMS jest bardzo rozbudowany, więc uchwycenie tego błędu było bardzo trudne, lecz najgorsze chyba było to, że nawet bym tego nie podejrzewał o powodowanie się wysypywania kodu. To jest bardziej nieuchwytne niż niezaincjowawany wskaźnik w C++.
...
Człowiek robi męczące rzeczy z dwóch powodów. Pierwszy powód to czysta ciekawość, a drugi powód to konieczność. Otóż mój kolega posiada Windowsa i chce testować mój program do nauki słówek Konkord, też lubi tak jak uczyć się języków obcych. Niestety nigdy nic nie kompilowałem na Windowsie, musiałem opierać się na skromnych informacjach z Internetu, a najlepsze jest to, że nie było nic po polsku.
Przechodząc do sedna sprawy, na moim Debianie kompiluję swój program gcc, gdy kiedyś na Windowsie pracowałem, programy kompilowałem MinGW dołączonym do środowiska developerskiego DevC++ (lecz wtedy nie wiedziałem, że używam jakiegoś MinGW). Lecz teraz wiedziałem, że chcą budować aplikację linuksową na Windowsa, mam dwie możliwości, albo zainstalować Cygwina - implementację standardu POSIX dla systemów z rodziny Windows, albo użyć kompilatora MinGW - gcc przeportowanego na systemy z rodziny Windows.
Cygwin zapewniał by mi to, że nie musiałbym zmieniać kodu programu, ani przekompilowywać zewnętrznych bibliotek, których w nim używam, lecz zmusiłbym również tym użytkowników do instalacji Cygwina, a oni raczej nie chcieli by instalować takiego kombajna dla jednego kilkudziesięcokilobajtowego (bez wkompilowanych bibliotek) programu.
MinGW tworzy mi program z rozszerzeniem .exe, który będzie działał na każdym Windowsie i będzie samowystarczalny. Jednak w tym wypadku będę musiał przekompilować biblioteki i je dołączyć do program i czasem zmienić kod programu.
Zdecydowałem się na drugie rozwiązanie, dużo czasu poświęciłem na wstępne przygotowywania, czyli na to, żeby zainstalować i skompilować to, co będzie mi potrzebne do skompilowania programu. Nie żebym aż tak długo się zastanawiał, lecz te pakiety trochę ważą.
...
Czy zastanawiałeś się kiedyś jak za pomocą prostych narzędzi zrobić skrypt, który będzie automatycznie robił codziennie kopię zapasową wybranych przez Ciebie folderów na dysku? Taki automat można zrobić z prostych narzędzi dostępnych w każdej dystrybucji linuksowej: Tara i Anacrona. Trochę poszukałem i znalazłem posta na debian.linux.pl, trochę dodałem od siebie i wyszedł mi dość prosty i użyteczny skrypt.
...Podczas wprowadzenia zmian i testowania programu do nauki słówek wykryłem błąd, który nie był zwykłą literówką, lecz błędem w strukturze programu, pojawiającym się raz na ileś. Taki błąd jest najgorszy, bo trudno odgadnąć, dlaczego to program się wyspuje, jest trudny do uchwycenia. Z tym błędem wiązało się też, że rozwiązując go, musiałem stanąć przed dylematem, które rozwiązanie wybrać. Zaprezentuję przykład, gdzie będzie ten sam błąd
#include
#include
using namespace std;
int main() {
vector elements;
int **wsk_to_elements = new int*[10000];
for(int i = 0; i < 10000; i++) {
elements.push_back(i);
wsk_to_elements[i] = &elements[i];
}
for(int i = 0; i < 10000; i++) {
elements.push_back(i);
}
vector elements2;
for(int i = 0; i < 100; i++) {
elements2.push_back(i+10000);
}
for(int i = 0; i < 10000; i++) {
cout << *wsk_to_elements[i] << endl;
}
return 0;
}
I właśnie taki błąd miałem w programie i miałem do wyboru kilka możliwości rozwiązania problemu:
I. Posłużyć się iteratorami, ale w praktyce wyglądałoby to tak:
I rozwiązanie nie jest rozwiązaniem, bo ma te same wady, co rozwiązanie oparte na wskaźnikach. Rozwiązaniem podobnym do tego opartego na iteratorach byłoby:
Trochę głupio uzależniać klasę SingleWord, która ma być niezależna od klas ją wykorzystujących. W porównaniu do drugiego rozwiązania zachowałbym taki sam czas dostępu do elementów.class SingleWord {
//…
vector
class SingleWord {
//…
unsigned int something; //numer słowa w vectorze
//…
}
class Kurs {
//…
vector singleWords;
//…
class SingleWord {
//…
SingleWord *something;
//…
}
class Kurs {
//…
vector singleWords;
}
Wybrałem II rozwiązanie, lecz zaskutkowało to tym, że musiałem zmieniać działanie wielu funkcji. Przy okazji tych zmian, stwierdziłem, że gdy chcę odmówić prawa do zmieniania elementu, lepiej zwrócić "wskaźnik na stały element" niż "element", program będzie szybciej działał, ponieważ wskaźnik jest tylko 64 bitowy. Zmieniłem… lecz mocno się zdziwiłem, bo funkcja wygląda tak:
SingleWord const* Kurs::getSingleWord() {
SingleWord const* something;
//…
return something;
}
Kurs kurs;
//…
SingleWord sword = kurs.getSingleWord();
//…
Wyszła wersja 0.1 mojego programu do nauki słówek. Narazie posiada tylko tryb tekstowy. Udało mi się spełnić kilka punktów z listy TODO:
Zamierzam napisać o programie do nauki słówek np. z języka angielskiego, który stowrzyłem. Nazwałem go "konkord", chyba dlatego, że wpadłem na pomysł stworzenia tego programu, gdy grałem w gierkę, gdzie jeździ gokardami. Na chwilę obecną ten program jest jeszcze w wersji alfa, więc proszę się liczyć z tym, że korzystanie z niego może przyprawić o ból głowy.
#includeTo wpisując raz "ala ma kota" to "ala" byłaby w _1, "ma" w _2, "kota" w _3(a ja myślałem, że wszystko po pierwszym białym znaku jest kasowane). Teraz pobranie kilku wyrazów, liczb podanych w jednej lini odzdzielonych od siebie białym znakiem(np. spacja, "/t") jest dla mnie proste.#include using namespace std; main() { string _1; string _2; string _3; cin >>_1; cin >>_2; cin >>_3; return 0; }
Teraz już nie zrobię takiej dużej przerwy, bo nie mam powodów i głupich wymówek oraz mam bardzo dużo wpisów w planie :D . Więc spodziewajcie się tu dużo ciekawych wpisów.
Do napisania tego wpisu zainspirował mnie artykuł o tym, że Microsoft się otwiera. Dotąd prowadził on wojnę z Linuksem, otwartym oprogramowanie, straszył pozwaniem do sądu za naruszone(?) patenty. A teraz się obudził i zdał sobie sprawę w przeciwieństwie do Don Kichote, że to była "walka z wiatrakami".
Wydawać by się mogło, że w środowisku wolnego, otwartego oprogramowania FLOSS nie ma ludzi skłóconych, a wszyscy ludzie stoją po jednej stronie, nie bardziej mylnego. Środowisko to jest podzielone na dwa większe fronty, jeden to posługujący się licencją GNU GPL, głosem ich FSF(Free Software Fundation) oraz nieformalny przywódca, Richard Stellman, ich symbolem jest głowa antylopy. Natomiast drugi front, to ludzie bardziej liberalny, ich nieformalnym przywódcą jest Linus Torvalds, a organizacją pomocniczą jest OSI, w przeciwieństwie do pierwszego odłamu nie udało się uzyskać znaku towarowego dla Open Source, który zabraniał by innym używać tego terminu. Plotki mówią, że ci dwaj niby przywódcy się nie za bardzo lubią, ale co się dziwić mają ku temu powody. Rozgadałem się trochę na temat podziału, a zapomniałem, że ruch wolnego oprogramowanie zapoczątkował Richard Stellman w 1983 roku, ogłaszając publicznie projekt systemu GNU. Więcej o historii nie będę się rozpisywał, ponieważ kto będzie chciał sobie ją poczytać to wejdzie na Wikipedie i sprawa z głowy.
Wspomniałem w poprzednim akapicie, że coś dzieli to środowisko, wszystkiego winna jest licencja. Środowisko związane z Linuksem nie chce słyszeć o licencji, która zmusza twórców oprogramowanie, którzy mają w swoim projekcie chociaż jeden plik z licencją GNU GPL, do tego, aby ich oprogramowanie było też na licencji GNU GPL. Mówią, że to jest kolejna zaraźliwa licencja i niepotrzebnie ogranicza twórców oprogramowania, licencja powinna jak najwięcej dawać możliwości twórcom oprogramowania, aby mogła się nazywać wolną. Chcąc być alternatywą oraz odróżnić się od Wolnego Oprogramowania, nazwali swój ruch Otwartym Oprogramowaniem(org. Otwarte Źródła). Ale te dwa ruchy mają coś wspólnego, zgadzają się co do tego, że każdy może wykorzystywać, modyfikować otwarte/wolne oprogramowanie, różnice dotyczą jedynie tego, jaką może mieć licencje po zmienieniu przez użytkownika. Konflikt jest tylko widoczny na górze, wśród przywódców.
Siłą całego ruchu jest jego wielkość i to, że każdy może aktywnie uczestniczyć w tworzeniu oprogramowania, dzięki temu powstało dużo oprogramowania: Mozilla, Netscape(już praktycznie nie istnieje), G++, Linuks, GNOME, Firefox, Firebid, eMule, OpenOffice oraz typy plików: odf, gzip. Większość ludzi z tego środowiska nie chce żeby OOXHML zostało uznane przez ISO za drugi standard zapisu plików, chociaż niektórzy sympatyzują z Microsoftem np. Novell, ale wszyscy sprzeciwiają się patentom na oprogramowanie oraz uważają, że najlepsze programy mogą powstać jedynie przy dużej konkurencji oraz gdy każdy będzie miał w wgląd w ich kod, ponieważ łatwiej wtedy załatać błędy, ulepszyć. Kolejną rzeczą, która łączy dwa odłamy tego ruchu jest znak copyleft(odwrócony copyright), w wolnym tłumaczeniu znaczy tyle wszystkie prawa odwrócone, chociaż ma zastosowanie generalnie w licencjach projektu GNU. Jako kompromis pomiędzy liberalnymi licencjami np. BSD, a restrykcyjnymi typu GNU GPL, powstała licencja GNU LGPL, która najbardziej mi się podoba. Ja uważam, że jeśli wykorzystuje się owoc czyjeś pracy, to pasuje, że modyfikacja zawierające tą część też powinna być wolna, ale to należy do kwestii moralności ludzi, a nie do regulowania przez licencję.
Każdy napewno słyszał kiedyś o jakimś języku z rodziny C. Dzięki tym językom zmienił się świat. Na przykład to system Windows wyszedł dzięki językowi C, a aplikacje na komórke dzięki Javie. A ludzie swoje programowanie zaczynają najczęściej od nauki C++.
...